ಬಣ್ಣಗೆಟ್ಟ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು

ಸುಮ್ಮನೇತಕೆ ನಗುವೆಂಬ ಪದರಪೋಷಾಕು?

ಹೊಳಪಿರದ ಕಣ್ಣ ಕತ್ತಲಲಿ ಕಾಣುತಿದೆ

ಒಳಮನೆಯಲಿ ಆರಿಹೋದ ದೀಪದ ಕೊನೆಯ ಉಸಿರು

.

ನಾನೀಗ ಬಣ್ಣಗೆಟ್ಟ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು

ಹಿತ್ತಿಲ ಬಾಗಿಲು ಮೆಲ್ಲಗೆ ತೆರೆದದ್ದು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ

ಕಾಯುತಿದೆ ನಿನ್ನ ದಾರಿಯ ಅಲ್ಲಿ

ಹೊಸತೊಂದು ಬಿಸಿಲುಕೋಲು .

ಇನ್ನೂ ಏತಕೆ ಮುಂಬಾಗಿಲೊಳು ಕುಳಿತು

ಎನ್ನ ದಾರಿ ಕಾಯುವ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಸೋಗು?

ಕಿತ್ತಿಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಯಡಿ ಹೊಸಕಿ ಹೋಗಲಿ

ಕಳೆದ ನಿನ್ನೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ನಾನೆಂಬ ಕ್ಷುದ್ರ ಕಸವು.

ಹೋಗಿಬಿಡು ಬೆನ್ನು ಹಾಕಿ

ತಿರುಗಿ ನೋಡದಿರು ದಯವಿಟ್ಟು

ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದ ಮೇಲೆ

ಹೇಗಿರುವೆನೆಂಬ ಕೆಟ್ಟ ಕುತೂಹಲವೇಕೆ?

ಸತ್ತವನ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಇರಿಯುವ

ಹಾಳು ಅನುಕಂಪವೇಕೆ?

ಅರಳಬೇಕಿದೆ ನಾಳೆಯ ಹೂವು ಭೂತದ ಗೋರಿಯ ಮೇಲೆ

ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಬೇಕಿದೆ ನಾನು

ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿ

ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಬೇಕಿದೆ ನಾನು .

ಅಮ್ಮ ಹೇಳದೆ ಹೇಳಿ ಹೋದ ಗೀತಾರಹಸ್ಯ ...

ನೀ ಜಗವ ಬಿಟ್ಟ ಘಳಿಗೆ
ನಾನು ಹೊಸ ಜಗತ್ತು ಕಂಡೆ
ಮಣ್ಣು ಸೇರುವ ಮುನ್ನ 
ತಾಕಿದ ನಿನ್ನ ತಣ್ಣನೆಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ
ಲೋಕದ ತಣ್ಣನೆಯ ಭಾವಗಳ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಂಡೆ
ನಾನು ತುಸು ಜಾಸ್ತಿಯೇ ಬುದ್ಧನಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ
ನಂಟು , ನೆಂಟಸ್ತನ
ಎಲ್ಲದರ ನಕಲಿತನವನ್ನ ಅಸಲಿ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡೆ

ಒಳ್ಳೆಯ ಲೆಕ್ಕ ಕಲಿಸಿ ಹೋದೆ
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರಾಕರಿಸುವ
ಸಂತೆಯಲ್ಲೂ ಏಕಾಂತದ ಸುಖವ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ
ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ
ದಿವ್ಯ ಧ್ಯಾನವ ಕಲಿಸಿ
ಒಂದೊಳ್ಳೆ ಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ನನಗಾಗಿ ಬದುಕುವ
ಶಕ್ತಿಯನ್ನ ಕೊಟ್ಟು ಹೋದೆ

ಎಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಬದುಕಬಲ್ಲೆ
ಯಾರ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ
ಯಾವ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ
ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿರದೆ
ನಿರಾಸೆಯಿರದೆ
ನೋವಿರದೆ
ಯಾರನ್ನೂ ದೂರದೆ
ನನ್ನನ್ನ ನಾನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೆ .

ಏನೆಂದು ಹೇಳಲಿ
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು ಹೋದೆ
ದೇವರು ವರದೊಡನೆ ಶಾಪವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಂತೆ
ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು

ಆದದ್ದೆಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕೆ ಬಿಡು
ಬದುಕಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಯಾವುದಿದೆ ಹೇಳು
ಕತ್ತಲಲ್ಲೂ ಬೆಳಕು ಕಾಣಬೇಕು
ನೀ ಹೋದೆ
ನಾ ಗೆದ್ದೆ ಅಮ್ಮ